Doel 5 mei

Doel – 5 mei

Morocco, the journey

Day 1 – Charleroi – Fez

Hoi,

Bij deze nodig ik je uit  om dit relaas te lezen, erbij te fantaseren en mee te beleven. Want enkel met wat woorden en foto’s kan je een herinnering half zo levendig maken als hij nu nog in m’n geheugen leeft. Fantaseer er de wind, de geuren en klanken bij die je erbij denkt te willen horen.

Het is in geen enkel geval een verplichting, het is louter een vriendelijk verzoek, een uitnodiging zeg maar.

Dit relaas gaat over een impulsieve reis naar Marokko, van 2 niet-zo-heel-goed-bevriende-vrienden. Niet in die betekenis van mekaar-haten, niet-tegen-elkaar-spreken of eender welk werkwoord van die betekenis. Gewoon, we kenden elkaar een klein beetje. Reden genoeg om deze impulsieve reis te starten met een impulsieve vriendenkeuze. Koen had evengoed iemand van z’n selectere vriendengroep kunnen kiezen. Maar nee, hij koos mij. Ode aan de impulsiviteit!!!

Impulsiviteit wordt nog onze dood, hier in Marokko. Geen plan, geen adres. Bij de douane keken ze vreemd, en met reden; ik sta er nog altijd van te kijken. Impulsiviteit is echter wel een noodzaak in landen als deze, als je niet impulsief of assertief genoeg bent, dan ben je een vogel voor de kat – of voor de sjacheraars.

M’n plan is niet echt eenduidig: ofwel een reisverslag, ofwel een notie van de indrukken die elke stad, plek en omgeving om me hebben. Ik gok dat het een onevenwichtige mix van beiden gaat worden, een waarvan het aandeel indrukken toch net iets groter gaat zijn dan het andere.

Gisteren (31/3), Babylon Circus in de AB, beste muziektempel ter lande. Ik ben direct vanuit Gent, met al m’n gerief, naar Brussel gereden en daar met een aangenaam gezelfschap een aangenaam concert gaan bijwonen. Ik kende ze eerlijk gezegd niet, Babylon Circus. Beter nog: ik kende zelfs ‘Ska’ niet. Ik had een paar nummers van Babylon Circus gehoord op hun myspace – waar anders moet je gaan om nieuwe artiesten te ontdekken? Maar echt thuis in het genre en repertoire van Babylon Circus was ik niet (nu al meer). Na het concert, wat trouwens grandioos was, zijn we nog gaan pintelieren in Brussel tot half 3. Uiteindelijk hebben we nachtje-door-gedaan op het appartement van Wim en Nico.

M’n eerste indruk van Marokko, meer bepaald Fez, gebaseerd op beweringen van het inheemse volk.

‘Fez is de intellectuele, ambachtelijke en culinaire hoofdstad van Marokko.’

- Ongelooflijke chaos, waarbij de enige vorm van stabiliteit geleverd lijkt te worden door de vijfvoudige omroep tot ‘le prier’ van de Imam.

- Wandelen in de Medina, het oude stadsgedeelte, leidt tot een beangstigend, benauwd en beklijvend gevoel. Koen heeft vandaag in de straat voor ons ‘hotel’ – want meer dan een bed is het niet – 3 pickpockets opgepakt zien worden. Ikzelf heb er maar 2 gezien. Als je goed kijkt, dan zie je massa’s toeristengardes staan, agenten in burger. Die doen tenminste hun werk goed.

Daarnet onze eerste Tajine binnengespeeld, 3 glazen muntthee gedronken. Het heerlijke is dat mensen op café ons vragen van waar we komen, wat we gaan doen en waarnaar we nog willen. Tout en Français, alors! Ze verdedigen en verkopen hun land en stad met hand en tand, heerlijk!

Hoewel het Frans in Marokko de tweede officiele taal is, spreken de locals zelf niet zo foutloos, des te beter, want dan gaan wij niet af als we ons niet kunnen uitdrukken.

De sfeer tussen toeristen is trouwens enorm goed, vertellen van waar je bent, vanwaar je komt en naarwaar je gaat, tips uitwisselen. Je helpt elkaar. Super!

Morgen 5 u bus-rijden tot in Chefchaouen, het blauwe drugsdorpje.

Underdog – Kasabian

Heerlijke mindmuncher. 

Staat al sinds gisteren 15 u op repeat