Beveiligd: Hoe volwassenen kinderlijk kunnen zijn

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

Beveiligd: Mail to a friend

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

Late Of the Pier

Meet Late of The Pier

Focker

      

Space and the woods

 

Geniaal gewoon! Zowel hun geluid, als hun video’s

Only as Great Britain can deliver!

bloempot

“Yeah Right, die heeft ze niet allemaal op een rij.” Dat zal de modale lezer van deze post denken. Een fatsoendelijke en context-gerelateerde titel zoeken voor een post is tijdverdrijf. Akkoord, iedere schrijver of journalist in onze omgeving zal me gegarandeerd tegenspreken en me vertellen dat een titel je stuk doet verkopen. Maar aangezien dit een van de miljoenen blogs op het net is, maakt het me geen moer uit of m’n stuk verkoopt of niet. Ik heb maar een schamel lezerspubliek.

Op de statistieken van deze blog (die alleen IK kan lezen, jawel!) kan je zien wat er op elke geregistreerde zoekmachine ingetypt is, dat verwijst naar deze blog. Zo blijkt dat er een of ander persoon, steeds op het kernwoord ‘yorino’ googled. Aangezien dat maar een handvol mensen weet dat achter die japanese-looking name dit ik-persoon schuilt, moet ik in intiemere kring gaan zoeken. Eigenlijk wil ik het niet weten, ik vind het gewoon geinig. 

Waarom eigenlijk Yorino? Geen idee. Ooit eens een japans-klinkende naam beginnen uitvinden, vertrekkende van Yoko Ono (u weet wel, de vrouw van Lennon). Eigenlijk is de volledige naam: Yorino Anakatai. Sinds ik die naam had ‘uitgevonden’ gebruik ik hem voor al m’n creative uitspattingen, hoe onbeduidend ook.

Verder is m’n feestperiode niet zo slecht verlopen als hieronder is beschreven. Ook al mocht u ervan uitgegaan zijn, dat dat zo geweest is, maar het is niet zo. We hebben alle ruzies uitgepraat, zowel ik, m’n moeder als de partner van m’n mum. Houray for that!

Het nieuwe jaar heeft een muzikale ommekeer teweeggebracht:

Eind 2008 was ik into minimal en into Techno. Maar nu het nieuwe jaar al een goeie 6 dagen bezig is, ben ik helemaal into rock. Mede dankzij Dries, die ik op oudjaar terug heb gesproken sinds lange tijd, en mede dankzij Elke. Laatste tijd speelt hier nogal hard en luid terug The Datsuns, Black Rebel Motorcycle Club, The Last Shadow Puppets, Russian Circles, Tapes ‘n’ Tapes, Late of The Pier, Fleet Foxes, Bon Iver, My Morning, Jacket, Caspian & Kings of Leon. 

Jawel, Kings of Leon. Niet gedacht dat ik me daaraan ging wagen, aangezien te commercieel. Maar eigenlijk hebben ze een best wel te pruimen album gemaakt. Niet alle nummers zijn m’n ding, but hey! That’s not that bad! The datsuns zijn terug in, omdat ik onlangs hun laatste album heb ontdekt. nog steeds punky, iets poppier en braver dan hun debuutalbum. Maar nog steeds staalharde punkrock  van de eerste plank.

Black Rebel Motorcycle Club kortweg BRMC kende ik van 2 songs die ik al had. Onlangs stond m’n iPod op shuffle en een van die 2 speelde net. Reden genoeg om me er meer werk van toe te eigenen. Het is een enorm varierende groep: gaande van donkere rock, naar happy indie rock.

The last Shadow Puppets is een knuffelalbum. (PUNT!)

Tapes ‘n’ Tapes hadden in den beginne een enorm karakteristieke indie sound (youtube: insistor), het was zorgeloze rock. Nu klinkt het geheel minder ruw en iets meer afgeschuurder. Ik ben echter fan van de oude tapes ‘n’ tapes

Late of the Pier is een groep die uitstekend te vergelijken is met indie-electro groep the klaxons. ‘n reeks van psychelische en electronische klanken zorgen voor een uitstekend samenspel tussen rock en electronica. En blijkbaar ben ik niet de enige die er hier en daar ‘n spoor David Bowie tussendoor hoort.

De rest laat ik over aan andere recensenten.