Film – Burn After Reading

De Coen Brothers hebben met ‘The Big Lebowski’ en zo mogelijk met ‘No Country for Old Men’ een enorme indruk achtergelaten. Na het zien van ‘No Country for Old Men’ leek het erop dat hun regie niet meer te verbeteren was. Er leek geen plaats meer voor verbetering.

En mijn veronderstelling over de regie was juist. ‘Burn After Reading’ is in geen enkel opzicht een betere regie dan ‘NCFOM’.  Plot daarentegen droeg dit keer wél een diepere betekenis.

In ‘NCFOM’ is het de regie die moet verbazen, in ‘Burn After Reading’ is het de plot. Na het zien van deze film kwam direct de vergelijking met het theaterstuk ‘The Lieutenant of Inishmore’ (van Olympique Dramatique). Akkoord de film is nogal langdradig, en het samenspel is niet zo heel vlot; maar wanneer het einde in zicht is, valt alles mooi bij elkaar, en wordt de opzet van de plot duidelijk. De hele plot draait rond banaliteit. Mensen worden vermoord uit banaliteit, mensen worden opgepakt vanwege een banaliteit.

Deftige recensie volgt nog.

Beveiligd: State of Mind

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

Vergeefs

Ik twijfel er sterk aan om iets anders te beginnen studeren. Het liefst grafische vormgeving. En als het niet gaat, fotografie. 

Waarom zeg je? 

Eerlijk? Ik zie me niet elke dag naar het werk rijden en er op ‘n kaal bureau gaan zitten om gegevens controleren.

I Just smashed my mum’s dream to pieces.

Film – Revolver – Bis

Hieronder heb ik hem al aangeschreven. Revolver van Guy Ritchie.

Google deze film en wat je te lezen krijgt zijn allesbehalve positieve commentaren. Er wordt gezegd dat hij pretentieus is, dat Ritchie Quinten Tarentino wil nadoen. Dat deze film allesbehalve een verhaal heeft.

Maar dat doet ie wel. Het is weliswaar geen film die je van de eerste keer begrijpt, misschien nog niet eens na 2 keer bekijken. Ik heb het nu net wél gedaan. en ik begrijp hem nu. De plot heb ik niet helemaal door, maar ik heb het verhaal door. All perception of an enemy is the projection of an ego, as the enemy. Er is iets meer boven onze geest dat alles beheerst. Wij, onze geest, is een gevangene van ons ego. Leer het ego te begrijpen, en te controleren en je lééft. breek uit de gevangenis van je eigen ik, je eigen ego. Je ego is datgene wat ons iets doet geloven dat het dat is, terwijl het dat iets net niet is. Het is ‘n projectie van je eigen ik.

Doordat je eigen ego je verstand gevangen houdt, wordt je ego je vijand. Dat manifesteert in religie als de duivel. Dat is hetgene waartegen je moet weerstaan.

Het is ‘n beetje hetzelfde als met Banksy hieronder. De essentie van het verhaal wordt misbegrepen. De plot is niet overzichtelijk, en mensen gaan zich er teveel op focussen. Het ware verhaal is zo prachtig, zo diepgaand.

I Like!

Humo

Dat Jeroom in ‘Het Gat van de Wereld’ er soms over ging, was niet te ontkennen. Hij balanceerde heel vaak op cynisch-satire, en soms ging hij er zelfs over. Maar deze keer is hij blijkbaar te ver gegaan. Het boek Humo wordt voorlopig even dicht gedaan. 

Reden: Een paar obscene prenten van pornoscenes waar koppen van korpschef Koekelberg en z’n secretaresse zijn geplakt. De korpschef nam het blijkbaar niet zo nauw met Humo en sleepte ze voor de rechter. Resultaat: per verkochte Humo 250 euro boete!

Ik zie Humo toch zijn hoofdstuk niet afsluiten. Hoogstens gaan ze van naam veranderen en gewoon voortdoen onder een andere naam. Maar Humo, hét blad van Vlaanderen, hét blad dat zo’n ongekende roem heeft verworven mede dankzij politieke interview, muziek, film cultuur en actualiteit. Hét blad waar veel schrijvers groot zijn geworden. Vlaanderen betekent Humo en vice versa. Er gaan straffe stoten moeten uitgehaald worden mochten zij opdoeken. 

Iedere bv is meermaals door het slijk gehaald, ieder politiek figuur heeft het moeten vergelden, maar een ambtenaar van de staat voor schut zetten? Ho Maar!